Artykuł sponsorowany

Jak przygotować instalację wodną do testu szczelności, by wynik nie wprowadzał w błąd

Jak przygotować instalację wodną do testu szczelności, by wynik nie wprowadzał w błąd

Wilgoć w ścianie lub suficie często budzi podejrzenie nieszczelności instalacji wodnej. Jednak źródło problemu może tkwić gdzie indziej, na przykład w kondensacji pary wodnej spowodowanej mostkami termicznymi. Próba ciśnieniowa instalacji wodnej pozwala precyzyjnie zweryfikować, czy to rury są przyczyną, pod warunkiem, że test zostanie starannie przygotowany.

Przeczytaj również: Piloty do bram - przegląd rozwiązań

Jak przygotować instalację do próby szczelności?

Przed rozpoczęciem testu należy odseparować wszystkie elementy, które nie są przystosowane do podwyższonego ciśnienia. Od instalacji ciepłej wody użytkowej trzeba odłączyć wszelkie urządzenia zabezpieczające, takie jak bojlery czy podgrzewacze. Wszystkie punkty poboru wody w łazienkach i kuchniach należy zabezpieczyć specjalnymi korkami próbnymi lub zaślepkami. Jednocześnie rozdzielacze i zawory odcinające muszą pozostać dostępne, aby umożliwić ich wizualną kontrolę podczas testu. Kompletne przygotowanie instalacji do testu obejmuje przepłukanie jej wodą, zamknięcie zaworów i zaślepienie wszystkich punktów poboru. Wyposażenie wrażliwe na ciśnienie, jak pralki czy zmywarki, trzeba odciąć zaworami. Manometr i pompka ręczna powinny być podłączone w najniższym punkcie instalacji. Po wykonaniu tych czynności można napełnić instalację zimną wodą i dokładnie odpowietrzyć wszystkie jej punkty.

Przeczytaj również: Dlaczego warunki działki i dokumenty decydują o tym, czy da się ustawić garaż z tynkowym wykończeniem

Co może zafałszować wynik testu ciśnieniowego?

Istnieje kilka czynników, które mogą wpłynąć na odczyt manometru i prowadzić do błędnych wniosków. Zmiana temperatury otoczenia o więcej niż 3°C podczas testu może powodować pozorny spadek ciśnienia, zwłaszcza w instalacjach z tworzyw sztucznych (np. PP-R), z powodu rozszerzalności termicznej materiału i wody. Podobny efekt dają resztki powietrza w przewodach, które rozpuszczają się w wodzie pod ciśnieniem. Aby uniknąć tych zakłóceń, po napełnieniu instalacji zimną wodą należy odczekać co najmniej 24 godziny na ustabilizowanie się temperatury. Dopiero wtedy można podnieść ciśnienie do wartości 1,5 raza większej od ciśnienia roboczego (ale nie mniej niż 10 barów). Sam test powinien trwać co najmniej 30 minut w stabilnych warunkach, bez bezpośredniego nasłonecznienia instalacji.

Przeczytaj również: Klimatyzacja a komfort termiczny - jak wpływa na samopoczucie mieszkańców?

Jak interpretować wyniki i co robić dalej?

Wynik próby ciśnieniowej instalacji wodnej pozwala zawęzić obszar poszukiwań źródła wilgoci. Jeśli po dwóch godzinach obserwacji spadek ciśnienia w instalacji z tworzyw sztucznych nie przekracza 0,2 bara, problem najprawdopodobniej leży poza nią – na przykład we wspomnianym mostku termicznym. Znaczny ubytek ciśnienia, powyżej 0,6 bara w próbie wstępnej, potwierdza nieszczelność w przewodach i jest sygnałem do rozpoczęcia precyzyjnej lokalizacji przecieku. W takich przypadkach specjaliści wykorzystują bezinwazyjne metody diagnostyczne, takie jak badania kamerą termowizyjną czy lokalizację wycieku za pomocą gazu znacznikowego. Firma AZ Lokalizacja z Poznania łączy testy ciśnieniowe z nowoczesnymi technologiami diagnostycznymi, aby szybko i bez zbędnego kucia znaleźć źródło problemu na terenie całej Wielkopolski.

Prawidłowo przygotowany i przeprowadzony test szczelności nie rozwiązuje problemu sam w sobie. Jego wiarygodny wynik decyduje jednak o skuteczności kolejnych działań – od precyzyjnej lokalizacji wycieku po uniknięcie kosztownych i niepotrzebnych prac remontowych.